Στις 15 Νοεμβρίου 1998, η ελληνική άρση βαρών ολοκλήρωσε μια από τις μεγαλύτερες επιτυχίες στην ιστορία του αθλήματος. Υπό την τεχνική ηγεσία του Χρήστου Ιακώβου, η εθνική ομάδα κατέκτησε συνολικά 15 μετάλλια στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα που διεξήχθη στο Λάχτι της Φινλανδίας, συγκεντρώνοντας 566 βαθμούς.
Η ελληνική αποστολή ισοβάθμησε στην κορυφή της ομαδικής κατάταξης με τη Βουλγαρία, ωστόσο εξασφάλισε την πρώτη θέση χάρη στην υπεροχή της στα κριτήρια ισοβαθμίας. Η συγκομιδή περιελάμβανε έξι χρυσά, τέσσερα ασημένια και πέντε χάλκινα μετάλλια, επιβεβαιώνοντας την κυριαρχία της χώρας στο παγκόσμιο στερέωμα.
Οι πρωταγωνιστές του Λάχτι
Μεγάλος πρωταγωνιστής της διοργάνωσης αναδείχθηκε ο Λεωνίδας Σαμπάνης, ο οποίος κατέκτησε τρία χρυσά μετάλλια στην κατηγορία των 62 κιλά. Ο Πύρρος Δήμας πρόσθεσε στη συλλογή του ένα χρυσό και δύο ασημένια μετάλλια στην κατηγορία των 85 κιλών, σημειώνοντας παράλληλα παγκόσμιο ρεκόρ στο αρασέ με 178 κιλά. Εξίσου καθοριστική ήταν η παρουσία του Κάχι Καχιασβίλι, ο οποίος κατέκτησε δύο χρυσά και ένα χάλκινο μετάλλιο στα 94 κιλά.
Στο βάθρο ανέβηκαν επίσης ο Γιώργος Τζελίλης και ο Λεωνίδας Κόκκας με ένα ασημένιο και ένα χάλκινο μετάλλιο αντίστοιχα, καθώς και οι Βαλέριος Λεωνίδης και Βίκτωρ Μήτρου, οι οποίοι κατέκτησαν από ένα χάλκινο μετάλλιο.
Η συνέχεια των επιτυχιών
Η επιτυχία στη Φινλανδία αποτέλεσε τη βάση για έναν ακόμη μεγαλύτερο θρίαμβο την επόμενη χρονιά. Το 1999, στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα που φιλοξενήθηκε στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, η ελληνική ομάδα κατέκτησε 20 μετάλλια, καταγράφοντας τη μεγαλύτερη συγκομιδή στην ιστορία του αθλήματος. Η πορεία αυτής της γενιάς συνεχίστηκε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Σίδνεϊ το 2000 με την κατάκτηση πέντε μεταλλίων.