Θετικά αξιολογεί την παρέμβαση του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη στον ΟΗΕ για το παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο ο Ευάγγελος Βενιζέλος, σε άρθρο του που δημοσιεύτηκε στο «Βήμα της Κυριακής». Σύμφωνα με τον πρώην αντιπρόεδρο της κυβέρνησης, ο πρωθυπουργός παρουσίασε με πληρότητα τις ελληνικές θέσεις στις 29 Οκτωβρίου στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, κατά τη διάρκεια ανοιχτής συζήτησης υψηλού επιπέδου για τις αναδυόμενες τεχνολογίες και τη θαλάσσια ασφάλεια.
Ο κ. Βενιζέλος χαρακτήρισε την τοποθέτηση αυτή αναμφίβολα σημαντική, διευκρινίζοντας ωστόσο ότι επρόκειτο για εθνική παρέμβαση χωρίς αίτημα ψηφίσματος και όχι για προσφυγή αντίστοιχη με εκείνη του 1976. Υπενθύμισε μάλιστα ότι τότε το Συμβούλιο Ασφαλείας είχε εγκρίνει το ψήφισμα 395, το οποίο έκανε ρητή αναφορά στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης. Στο ίδιο πλαίσιο, εκτίμησε ότι η Λιβύη διατύπωσε όψιμα αντιρρήσεις για την ελληνοαιγυπτιακή συμφωνία του 2020, υπογραμμίζοντας την ανάγκη επέκτασής της εντός της Σύμβασης του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας.
Οι προκλήσεις της εξωτερικής πολιτικής και η εθνική στρατηγική
Αναφερόμενος στο ευρύτερο διεθνές περιβάλλον, ο κ. Βενιζέλος έκανε λόγο για μια «σχεδόν γενετική αντίφαση» στην ελληνική εξωτερική πολιτική, καθώς η κύρια απειλή για την εθνική ασφάλεια προέρχεται από σύμμαχο κράτος-μέλος του ΝΑΤΟ. Παράλληλα, τόνισε ότι διμερή ή τριμερή σχήματα συνεργασίας, όπως η προμήθεια της «Ασπίδας του Αχιλλέα» από το Ισραήλ ή η γαλλική συμμετοχή στο καλώδιο GSI, αποτελούν επιλογές εθνικής ασφάλειας και όχι υποκατάστατο της διαχείρισης των ελληνοτουρκικών διαφορών.
Κατά τον αρθρογράφο, τρίτες χώρες όπως το Ισραήλ, η Γαλλία ή η Αίγυπτος δεν μπορούν να αναλάβουν για λογαριασμό της Ελλάδας τις πολιτικές πρωτοβουλίες που απαιτούνται, όπως η οριοθέτηση ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδας. Η χώρα, όπως σημειώνει, οφείλει να είναι προετοιμασμένη τόσο αμυντικά όσο και πολιτικά-διπλωματικά, με το πολιτικό προσωπικό έτοιμο να αναλάβει το ανάλογο κόστος.
Η επίδραση της πολιτικής συγκυρίας
Κλείνοντας την ανάλυσή του, ο κ. Βενιζέλος επισημαίνει ότι η μακρά προεκλογική περίοδος δεν αφήνει περιθώρια για στρατηγικό αναστοχασμό ή για εξασφάλιση ευρειών συναινέσεων. Καθώς ο χρόνος των διεθνών εξελίξεων τρέχει ανεξάρτητα από τον εσωτερικό πολιτικό χρόνο, κρίνεται επιβεβλημένο να λαμβάνονται σοβαρά υπόψη τα πραγματικά δεδομένα και τα ανοιχτά ερωτήματα της εποχής.
