Ο φόβος μήπως τελειώσει μια σχέση που πηγαίνει καλά μπορεί να εμφανιστεί χωρίς προφανή αφορμή. Όσο κι αν όλα δείχνουν να κυλούν όμορφα, το μυαλό αρχίζει να ψάχνει σημάδια ότι κάτι θα πάει στραβά. Η σκέψη ότι «αφού περνάμε τόσο καλά, κάτι θα συμβεί» δεν είναι προαίσθημα, αλλά εκδήλωση άγχους.
Το άγχος αυτό προσπαθεί να προστατεύσει από μια πιθανή απογοήτευση, βάζοντας τον άνθρωπο να την περιμένει πριν καν εμφανιστεί. Έτσι, η χαρά περνά από έλεγχο: αναλύονται μηνύματα, παύσεις, τόνοι φωνής και αναζητούνται σημάδια εκεί όπου μπορεί να μην υπάρχουν.
Γιατί το μυαλό φτάνει στο χειρότερο σενάριο
Η τάση να προβλεφθεί μια πιθανή απώλεια συνδέεται συχνά με προηγούμενες εμπειρίες, όπως μια απόρριψη ή μια περίοδος ανασφάλειας. Αυτό δεν σημαίνει ότι κάποιος είναι καταδικασμένος να επαναλάβει τα ίδια, αλλά ότι ο νους έχει μάθει να διαβάζει την αβεβαιότητα ως κίνδυνο. Μια καθυστερημένη απάντηση γίνεται «κάτι άλλαξε» και μια ήσυχη βραδιά γίνεται «βαρέθηκε».
Η συνεχής αναζήτηση διαβεβαιώσεων μπορεί να φέρει πρόσκαιρη ανακούφιση, ωστόσο η αμφιβολία συνήθως επιστρέφει. Αντί να κατηγορεί κανείς τον εαυτό του, χρήσιμο είναι να ξεχωρίζει το γεγονός από την ερμηνεία του: σε αυτό το σημείο χρειάζεται να διευκρινιστεί τι είναι πραγματικά γνωστό και τι προσθέτει η ανησυχία.
Πώς να δώσεις χώρο στη σχέση και στον εαυτό σου
Την επόμενη φορά που θα εμφανιστεί ο φόβος, μπορεί να μεσολαβήσει μια μικρή παύση πριν σταλεί άλλο μήνυμα αναζήτησης επιβεβαίωσης. Έπειτα, ο προβληματισμός μπορεί να εκφραστεί με απλό και μη κατηγορηματικό τρόπο, ώστε να ανοίξει διάλογος. Η ανοιχτή επικοινωνία βοηθά τους δύο ανθρώπους να καταλάβουν ο ένας τον άλλον, χωρίς ο φόβος να μετατρέπεται σε ανάκριση.
Παράλληλα, καλό είναι να παραμένουν ζωντανά τα προσωπικά ενδιαφέροντα και οι φιλίες. Μια σχέση μπορεί να είναι πολύ σημαντική, χωρίς να γίνεται το μοναδικό μέρος όπου κάποιος αναζητά ασφάλεια.
Καμία σχέση δεν συνοδεύεται από εγγύηση ότι δεν θα τελειώσει. Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να ζήσει κανείς έναν πιθανό χωρισμό πριν συμβεί. Παρατηρώντας πότε ενεργοποιείται ο φόβος, μιλώντας γι’ αυτόν με ειλικρίνεια και ελέγχοντας αν η πραγματικότητα επιβεβαιώνει τις σκέψεις, το άγχος μπορεί να γίνει πιο διαχειρίσιμο.
Αν η ανησυχία επιμένει, επηρεάζει την καθημερινότητα ή προκαλεί συχνούς καβγάδες, η συζήτηση με έναν ειδικό ψυχικής υγείας μπορεί να βοηθήσει στην κατανόηση του μοτίβου και στην εύρεση σταθερότερων τρόπων διαχείρισης. Η χαρά δεν χρειάζεται προέγκριση από τον φόβο.
