Για το τέλος της συνεργασίας του με το OPEN και τα συναισθήματά του γύρω από αυτό μίλησε ο Θανάσης Πάτρας, σε τηλεοπτική του εμφάνιση στην εκπομπή «Χαμογέλα και πάλι» της Σίσσυς Χρηστίδου την Τρίτη 3 Νοεμβρίου. Ο γνωστός παρουσιαστής αναφέρθηκε στην περσινή του εκπομπή, εξηγώντας πως δεν κατάλαβε ποτέ τον λόγο που δεν συνεχίστηκε μια προσπάθεια την οποία χαρακτήρισε χαρούμενη, δημιουργική και αγαπητή.
Όπως αποκάλυψε ο ίδιος, η ενημέρωση για το οριστικό τέλος ήρθε πολύ αργά, καθιστώντας εξαιρετικά δύσκολη την εύρεση μιας νέας επαγγελματικής στέγης. «Εγώ έμαθα ότι θα σταματήσω οριστικά στις 23 Αυγούστου. Στις 23 Αυγούστου μου ανακοινώθηκε οριστικά ότι δε θα συνεχίσω. Όταν τελειώνει κάτι στις 23 Αυγούστου, είναι πολύ δύσκολο να βρει κάτι να συνεχίσεις την προσπάθειά σου», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Η αλλαγή ζώνης προβολής και οι δυσκολίες
Ο παρουσιαστής στάθηκε επίσης στις αλλαγές που έγιναν κατά τη διάρκεια της χρονιάς, σχετικά με τη μεταφορά της εκπομπής από το καθημερινό πρόγραμμα σε μια βραδινή προβολή την εβδομάδα. Σημείωσε ότι όταν του ζητήθηκε αυτή η αλλαγή, θεώρησε πως ισοδυναμούσε με «αυτοκτονία» για το project που χτιζόταν με δυναμική, τονίζοντας πως κανείς δεν του είχε αναφέρει πρόβλημα με τα νούμερα τηλεθέασης.
«Όταν έγινε αυτή η αλλαγή από το μεσημέρι που πήγαμε βράδυ, τους είπα ότι στην ουσία μου ζητάνε να αυτοκτονήσω. Είχαμε πάρει μια ρώτα. Το θέμα δεν είναι ότι από το πενθήμερο, πήγαμε σε ένα βραδινό την εβδομάδα. Το θέμα είναι ότι πας να χτίσεις κάτι που δείχνει να έχει δυναμική», εξήγησε ο Θανάσης Πάτρας.
Η απολογιστική φάση και η πίκρα
Κλείνοντας, ο παρουσιαστής παραδέχτηκε ανοιχτά ότι υπάρχει πικρία για τον τρόπο που εξελίχθηκαν τα πράγματα, αν και ξεκαθάρισε πως δεν αισθάνεται αδικημένος. Όπως είπε, βρίσκεται σε μια περίοδο ενδοσκόπησης, αποστασιοποίησης και δημιουργίας, μετρώντας φίλους και αναθεωρώντας καταστάσεις.
«Σαφώς και είμαι πικραμένος. Με ρωτάνε όλα αυτά τα χρόνια αισθάνομαι αδικημένος. Όχι, καθόλου αδικημένος δεν αισθάνομαι… Προφανώς και υπάρχει μια πίκρα όμως», κατέληξε ο Θανάσης Πάτρας.
