Σε νέα αντιπαράθεση οδήγησαν οι αναφορές στον Ποινικό Κώδικα του 2019, με τον κυβερνητικό εκπρόσωπο Παύλο Μαρινάκη να απαντά σε σχετικό βίντεο του Αλέξη Τσίπρα. Η συζήτηση επικεντρώνεται στις συνθήκες και στον χρόνο κάτω από τα οποία παρέμεινε ανοιχτή η Βουλή λίγο πριν από τις εθνικές εκλογές εκείνης της χρονιάς.
Ο κ. Μαρινάκης υπενθύμισε ότι το βράδυ των ευρωεκλογών στις 26 Μαΐου 2019, ο τότε πρωθυπουργός είχε προαναγγείλει την προσφυγή στις κάλπες μετά τον δεύτερο γύρο των αυτοδιοικητικών εκλογών. Παρά το γεγονός ότι οι αυτοδιοικητικές εκλογές ολοκληρώθηκαν στις 2 Ιουνίου, η Βουλή δεν διαλύθηκε άμεσα, αλλά παρέμεινε ανοιχτή ώστε να ψηφιστεί ο νέος Ποινικός Κώδικας στις 6 Ιουνίου, πριν η προκήρυξη των εθνικών εκλογών γίνει στις 10 Ιουνίου.
Τα ερωτήματα για τον χρόνο ψήφισης και τις ποινές
Παράλληλα, τέθηκε το ερώτημα για ποιον λόγο οι επιστημονικές εισηγήσεις δεν είχαν κατατεθεί προς συζήτηση κατά τη διάρκεια των τεσσερίμισι ετών διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά προωθήθηκαν λίγο πριν από την προκήρυξη των εκλογών. Όπως υποστηρίζεται, ακόμη και η εφαρμογή του νέου κώδικα για ελάχιστο χρονικό διάστημα αρκούσε για να αξιοποιηθούν οι ευνοϊκότερες διατάξεις του από όσους επωφελούνταν.
Στο πεδίο των πολιτικών αποφάσεων, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος επισήμανε ότι η ψήφιση των νόμων αποτελεί πολιτική επιλογή της εκάστοτε κυβέρνησης και των βουλευτών της. Επικρίνοντας τις τότε επιλογές, ανέφερε ότι η προηγούμενη κυβέρνηση αποφάσισε τη μείωση ποινών σε σοβαρά εγκλήματα, όπως ο ομαδικός βιασμός, και προέβλεψε εναλλακτική ποινή αντί των ισοβίων για την ανθρωποκτονία. Αντιπαρέβαλε τις μεταγενέστερες αλλαγές της Νέας Δημοκρατίας, οι οποίες καθιέρωσαν την υποχρεωτική επιβολή ισόβιας κάθειρξης για την ανθρωποκτονία, τον ομαδικό βιασμό και τον βιασμό ανηλίκου.
Η αναφορά στον Σταύρο Κοντονή
Απαντώντας στην απαίτηση του Αλέξη Τσίπρα να δοθούν «ονόματα και διευθύνσεις», ο Παύλος Μαρινάκης παρέπεμψε στις δημόσιες τοποθετήσεις του πρώην υπουργού Δικαιοσύνης Σταύρου Κοντονή. Επικαλέστηκε συγκεκριμένα τις καταγγελίες του τελευταίου σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο μεθοδεύτηκε η διαδικασία ψήφισης του Ποινικού Κώδικα, τονίζοντας ότι ορισμένοι δεν πρέπει να κρύβονται πίσω από τη Νομοπαρασκευαστική Επιτροπή.