Σε μια τηλεοπτική συνέντευξη στην εκπομπή «Στούντιο 4», ο Απόστολος Γκλέτσος μίλησε για τη σχέση του με τον κόσμο, τη δημοσιότητα που έκανε ευκολότερη τη ζωή του, αλλά και τα ζητήματα που τον προβληματίζουν στην ελληνική κοινωνία. Με αφορμή τη συμμετοχή του στην παράσταση «Λύκοι» στο Μικρό Παλλάς, ο ηθοποιός αναφέρθηκε στα πρώτα χρόνια της αναγνωρισιμότητάς του και εξήγησε γιατί η οικειότητα με την οποία τον αντιμετωπίζει το κοινό έχει μεγαλύτερη αξία από τις τυπικές προσφωνήσεις.
«Βασιζόταν στην κατανόηση και στην εκτίμηση και στο ότι αγαπιόμαστε. Και όταν μου πούνε “Αποστόλης μας”, εκεί λιώνω. Γιατί το “κύριε Γκλέτσος” δεν μου αρέσει», ανέφερε χαρακτηριστικά ο ηθοποιός, περιγράφοντας παράλληλα τη στιγμή που του ζήτησαν για πρώτη φορά αυτόγραφο κατά τη διάρκεια της συμμετοχής του στη σειρά «Φάκελος Αμαζών» του Μανούσου Μανουσάκη.
Η στάση απέναντι στη δημοσιότητα και τον χώρο του θεάτρου
Ο Απόστολος Γκλέτσος παραδέχτηκε ότι η δημοσιότητα τον διευκόλυνε στην καθημερινότητά του, εκφράζοντας την ευγνωμοσύνη του προς όσους ασχολήθηκαν μαζί του. Ο ίδιος σχολίασε χαρακτηριστικά ότι δεν παίρνει τίποτα υπερβολικά σοβαρά, προσθέτοντας πως δεν μπορεί να κατανοήσει όσους δηλώνουν ότι δεν αντέχουν τη δημοσιότητα.
Αναφερόμενος στην επαγγελματική του πορεία, ξεκαθάρισε ότι δεν συνάντησε ανταγωνισμό ή κακόβουλες συμπεριφορές στον χώρο του θεάτρου και της τηλεόρασης. Ωστόσο, όταν η συζήτηση στράφηκε προς την πολιτική, επέλεξε να μην κάνει κάποιο σχόλιο.
Η κριτική στην ελληνική κοινωνία
Σχετικά με τη θεατρική παράσταση «Λύκοι» παραγωγής Αθηναϊκών Θεάτρων, εξήγησε ότι, παρότι πρόκειται για μια κωμωδία όπου ο κόσμος γελάει, περιέχει βαθύτερα νοήματα για την ελληνική κοινωνία και τις ανατροπές στις σχέσεις εξουσίας. Η κουβέντα αυτή οδήγησε στον σχολιασμό της μεγαλύτερης, όπως τη χαρακτήρισε, παθογένειας της εποχής.
«Η μεγαλύτερη παθογένεια είναι ότι δεν αντιδρά. Έχει ξαναμπεί σε εκείνη τη χειμερία νάρκη», σημείωσε, ενώ ερωτηθείς σχετικά απάντησε: «Δεν γνωρίζω. Σε ό,τι με αφορά έχω αντιδράσει. Κοιμάμαι ήσυχος τα βράδια, οι υπόλοιποι βρείτε τα με τους εαυτούς σας». Κλείνοντας, αναφέρθηκε στον χρόνο που περνά, δηλώνοντας συμβιβασμένος με όσα φέρνει η ζωή, ακόμα και με τον θάνατο και την αρρώστια.
