Showbiz

Σταμάτης Φασουλής: «Το να φύγω από τη ζωή δε με πειράζει, αυτό που με πειράζει είναι το να αρχίσω να χάνω το μυαλό μου»

Ο Σταμάτης Φασουλής παραδέχτηκε ότι δεν φοβάται τον θάνατο, αλλά την απώλεια των πνευματικών και σωματικών του δυνάμεων, αποκαλύπτοντας παράλληλα άγνωστες πτυχές της σχέσης του με τους γονείς του.

Σταμάτης Φασουλής: «Το να φύγω από τη ζωή δε με πειράζει, αυτό που με πειράζει είναι το να αρχίσω να χάνω το μυαλό μου»
Φωτογραφία: FocalPoint / CC BY-SA 4.0 / Wikimedia Commons

Ο γνωστός ηθοποιός και σκηνοθέτης Σταμάτης Φασουλής παραχώρησε μια εφ' όλης της ύλης συνέντευξη στην εκπομπή «Καλύτερα δε γίνεται» και τον δημοσιογράφο Βλάση Κωστούρο, όπου αναφέρθηκε στη σχέση του με τους γονείς του, τον έρωτα αλλά και τον φόβο του για την απώλεια των πνευματικών του ικανοτήτων.

Η σχέση με τη μητέρα και τον πατέρα του

Ο Σταμάτης Φασουλής μίλησε με τρυφερότητα για τη μητέρα του, η οποία τον στήριξε απόλυτα στην απόφασή του να γίνει ηθοποιός. Όπως χαρακτηριστικά είπε, του είχε μεγάλη αδυναμία, σε σημείο που το περιέγραψε ως «άρρωστο». «Ήμουν δίπλα της, καθόμουν και άκουσε φρενάρισμα από τον δρόμο, πήδηξε από το παράθυρο για να δει αν ήμουν εγώ», αποκάλυψε.

Αντίθετα, η σχέση με τον πατέρα του ήταν σχεδόν ανύπαρκτη κατά την εφηβεία του. «Μέχρι την εφηβεία μου ήμασταν πολύ καλά, με αγκάλιαζε. Μετά την εφηβεία έπεσε μια απόσταση και μια αποχή σχέσεων. Ήταν σαν να μη με έβλεπε, και αυτό με πείραζε πάρα πολύ», εξομολογήθηκε. Ωστόσο, η κατάσταση άλλαξε όταν ξεκίνησε την καριέρα του στο θέατρο: «Μόλις όμως βγήκα στο θέατρο, ο πατέρας μου έγινε μεγάλος μου θαυμαστής και ήταν κάθε βράδυ στο θέατρο».

Ο φόβος για την άνοια και η απώλεια της μητέρας

Όταν ρωτήθηκε αν νιώθει χορτασμένος από τον έρωτα, ο Σταμάτης Φασουλής απάντησε: «Χορτασμένος σημαίνει τελείωσα. Οπότε όχι, δεν είμαι χορτασμένος, είμαι ακόμα πεινασμένος».

Στο τέλος της συνέντευξης, ο ηθοποιός αναφέρθηκε στην απώλεια της μητέρας του, η οποία υπέφερε από άνοια και Αλτσχάιμερ. «Τα τελευταία χρόνια της ζωής της, που ταλαιπωρούνταν, ήταν ό,τι χειρότερο έχω ζήσει. Δεν ήξερα πώς να την αντιμετωπίσω», εξομολογήθηκε, τονίζοντας ότι παρ' όλα αυτά δεν έχασε ποτέ το χιούμορ της.

Η εμπειρία αυτή τον έχει σημαδέψει βαθιά. «Το να φύγω από τη ζωή δε με πειράζει, αυτό που με πειράζει είναι το να αρχίσω να χάνω το μυαλό μου ή τις δυνάμεις του σώματός μου», παραδέχτηκε με ειλικρίνεια, εκφράζοντας τον φόβο του για την πνευματική και σωματική φθορά.