Showbiz

Βλαδίμηρος Κυριακίδης: «Δεν τα βρήκα ποτέ στρωμένα, ζούσα με ψωμοτύρι»

Σε μια εκ βαθέων εξομολόγηση προχώρεσε ο γνωστός ηθοποιός, μιλώντας για τις δυσκολίες, τα οικονομικά προβλήματα και τα παιδικά του χρόνια.

Βλαδίμηρος Κυριακίδης: «Δεν τα βρήκα ποτέ στρωμένα, ζούσα με ψωμοτύρι»
Φωτογραφία: FocalPoint / CC BY-SA 4.0 / Wikimedia Commons

Σε μια αποκαλυπτική συνέντευξη στην εκπομπή της ΕΡΤ «Καλημέρα Είπαμε;» και στη δημοσιογράφο Έρη Βαρδάκη, ο Βλαδίμηρος Κυριακίδης μίλησε με ειλικρίνεια για τα δύσκολα επαγγελματικά του βήματα. Με αφορμή τη θεατρική παράσταση «Ποιός φοβάται τη Βιρτζίνια Γουλφ», ο ηθοποιός αναφέρθηκε στην πορεία του στον χώρο της υποκριτικής.

Όπως εξήγησε, η ενασχόλησή του με το θέατρο προέκυψε τυχαία, καθώς ήταν ένα κλειστό παιδί και οι γονείς του αρχικά δυσκολεύονταν να αποδεχθούν αυτή την επιλογή. «Πείνασα πάρα πολύ, αλλά δε με ένοιαξε ποτέ», τόνισε χαρακτηριστικά, προσθέτοντας ότι στα πρώτα χρόνια της πειραματικής σκηνής δεν πληρωνόταν και ζούσε με ψωμοτύρι ή τρώγοντας ένα καλαμάκι το μεσημέρι και ένα το βράδυ.

Οι οικονομικές δυσκολίες και τα δάνεια

Ο γνωστός ηθοποιός παραδέχτηκε ότι το θέατρο τού έδωσε αλλά και του πήρε χρήματα, αναφέροντας πως χρειάστηκε να πάρει δάνεια για να καλυφθούν οι αμοιβές των συνεργατών του. «Άλλο το δικό μου όραμα, και άλλο οι άνθρωποι που έρχονται να είναι κοντά μου… Ακόμη δεν έχουν ξεχρεωθεί», εξομολογήθηκε, επισημαίνοντας παράλληλα ότι έπαιξε σε παράσταση ακόμη και την ημέρα που έφυγε από τη ζωή η μητέρα του.

Σε άλλο σημείο της συνέντευξης, ο ίδιος αναφέρθηκε στη σύντομη επαφή του με την έπαρση κατά τα νεανικά του χρόνια. Όπως ανέφερε, η σύζυγός του, Έφη Μουρίκη, έπαιξε καθοριστικό ρόλο στο να τον «προσγειώσει», καθώς τα μυαλά του ήταν πάνω από το κεφάλι του.

Τα παιδικά χρόνια και η αξία του θεάτρου

Ο Βλαδίμηρος Κυριακίδης σημείωσε ότι δεν πέρασε ποτέ κρίση ηλικίας και ότι από μικρός αναγκάστηκε να λειτουργήσει ως «διαιτητής» στην οικογένειά του, γυμνάζοντας την πατρότητά του. Εξήγησε πως το θέατρο αποτέλεσε για εκείνον μια πόρτα για να ξορκίσει τα παιδικά του φαντάσματα, καταλήγοντας πως αν του πάρουν το θέατρο, θα πέσει να πεθάνει.