Σε πρόσφατη ανάλυσή του, ο επίτιμος Αρχηγός ΓΕΕΘΑ, Κωνσταντίνος Φλώρος, εξετάζει τις σύγχρονες διεθνείς εξελίξεις με βάση τις αρχές της γεωπολιτικής. Χρησιμοποιώντας ως αφετηρία τη θουκυδίδεια προσέγγιση περί φόβου, τιμής και συμφέροντος, ο κ. Φλώρος αναλύει την κατάσταση στα μέτωπα της Ουκρανίας και του Κόλπου.
Η εξέλιξη των συγκρούσεων και η Ευρασία
Σχετικά με τον πόλεμο στην Ουκρανία, επισημαίνεται ότι η σύγκρουση τείνει να μετατραπεί σε μια «παγωμένη» στρατιωτικοπολιτική εκκρεμότητα, καθώς η έλλειψη οριστικής στρατιωτικής λύσης μεταθέτει τη διαχείριση της κατάστασης στους Ευρωπαίους. Παράλληλα, τονίζεται ότι η μελλοντική πορεία της Ρωσίας μετά την εποχή Πούτιν θα αποτελέσει καθοριστικό παράγοντα για την ευρασιατική ισορροπία, με το ενδεχόμενο μιας στρατηγικής αυτονομίας από την Κίνα να κρίνεται ως κρίσιμο για τη Δύση.
Στον Κόλπο, το Ιράν αναγνωρίζεται ως κεντρικός παράγοντας στην αρχιτεκτονική ασφαλείας της περιοχής. Σύμφωνα με την ανάλυση, το διακύβευμα για τη διεθνή κοινότητα δεν είναι απαραίτητα η πλήρης μεταβολή του καθεστώτος, αλλά η στρατηγική ουδετεροποίηση των ενεργειών που προκαλούν αστάθεια και αποσπούν τον έλεγχο κρίσιμων θαλάσσιων περασμάτων.
Ο ρόλος της Ελλάδας και οι εμπορικοί διάδρομοι
Η ανάλυση εστιάζει επίσης στη σημασία της περιφερειακής ζώνης της Ευρασίας, υπογραμμίζοντας την προσπάθεια αποτροπής της συγκρότησής της σε έναν ενιαίο ανταγωνιστικό πόλο. Στο πλαίσιο αυτό, το έργο IMEC (διάδρομος Ινδίας – Μέσης Ανατολής – Ευρώπης) αντιμετωπίζεται ως μια ανταγωνιστική απάντηση στην κινεζική πρωτοβουλία «Μία ζώνη, ένας δρόμος» (BRI).
Για την Ελλάδα, ο κ. Φλώρος επισημαίνει ότι η χώρα αποκτά ιδιαίτερη στρατηγική σημασία λόγω της θέσης της στη συμβολή της ανατολικής Μεσογείου και των Βαλκανίων. Η Ελλάδα μπορεί να λειτουργήσει ως κρίσιμος κόμβος των νέων ροών προς την ευρωπαϊκή ενδοχώρα, διαχειριζόμενη ταυτόχρονα την πολυπλοκότητα που προκύπτει από τη συνύπαρξη της δυτικής αμυντικής της ένταξης με την οικονομική παρουσία της Κίνας στο λιμάνι του Πειραιά.
