Νέα επιστημονική μελέτη δείχνει ότι η συστηματική κατανάλωση αράπικων φιστικιών ενδέχεται να ενισχύει την ανταπόκριση στην ινσουλίνη σε περιοχές του εγκεφάλου που συνδέονται με τη μνήμη. Το εύρημα αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τους μεγαλύτερους σε ηλικία ανθρώπους, καθώς η ευαισθησία του εγκεφάλου στην ινσουλίνη μπορεί να μειώνεται με το πέρασμα των χρόνων. Ερευνητές στο Ιατρικό Κέντρο του Πανεπιστημίου Maastricht στην Ολλανδία διαπίστωσαν ότι η κατανάλωση περίπου δύο μερίδων ανάλατων φιστικιών με τη φλούδα καθημερινά για 16 εβδομάδες βελτίωσε τη λειτουργία αυτή.
Ο ρόλος της ινσουλίνης στη γνωστική υγεία
Αν και η ινσουλίνη είναι κυρίως γνωστή για τη ρύθμιση του σακχάρου στο αίμα, διαδραματίζει επίσης καθοριστικό ρόλο στη λειτουργία του εγκεφάλου. Βοηθάει τα νευρικά κύτταρα να αναπτυχθούν, να επιβιώσουν και να επικοινωνήσουν μεταξύ τους, υποστηρίζοντας τη μνήμη και άλλες γνωστικές ικανότητες. Παράλληλα, η υγιής σηματοδότηση της ινσουλίνης ενδέχεται να συμβάλλει στην προστασία από διεργασίες που σχετίζονται με τη νόσο Αλτσχάιμερ.
Στη μελέτη συμμετείχαν 31 υγιείς ενήλικες, ηλικίας 60 έως 75 ετών, οι οποίοι κατανάλωναν 60 γραμμάρια φιστίκια καθημερινά για 16 εβδομάδες. Οι ερευνητές παρατήρησαν βελτιωμένη ευαισθησία στην ινσουλίνη σε περιοχές του δεξιού ημισφαιρίου του εγκεφάλου, όπως τμήματα του ιππόκαμπου και της παραϊπποκάμπειας έλικας, που εμπλέκονται άμεσα στις διεργασίες της μνήμης.
Προηγούμενα ευρήματα και θρεπτικά συστατικά
Τα νέα ευρήματα βασίζονται σε προγενέστερη έρευνα του 2025, η οποία είχε διαπιστώσει ότι η κατανάλωση φιστικιών αύξησε τη συνολική εγκεφαλική ροή αίματος κατά 3,6% και βελτίωσε τη λεκτική μνήμη. Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι τα οφέλη αυτά οφείλονται σε έναν συνδυασμό συστατικών, όπως τα ακόρεστα λιπαρά, οι φυτικές ίνες, οι βιταμίνες και η L-αργινίνη.
«Πολλαπλά θρεπτικά συστατικά που υπάρχουν στα φιστίκια, όπως τα ακόρεστα λιπαρά, οι φυτικές ίνες, οι βιταμίνες, τα μεταλλικά στοιχεία και τα βιοενεργά φυτοχημικά, θα μπορούσαν να συμβάλουν στα παρατηρούμενα οφέλη για τον εγκέφαλο», αναφέρει ο Dr. Peter Joris, επικεφαλής συντάκτης της μελέτης.