Η απομάκρυνση ενός στενού φίλου μπορεί να είναι δύσκολη για ένα παιδί, καθώς συχνά συνοδεύεται από θυμό, στενοχώρια ή αδιαφορία που κρύβει βαθύτερη λύπη. Οι γονείς που παρατηρούν αυτή την αλλαγή καλούνται να σταθούν δίπλα στο παιδί χωρίς να βιαστούν να διορθώσουν την κατάσταση. Η πρώτη ανάγκη είναι να κατανοήσουν τι σημαίνει για εκείνο αυτή η απώλεια.
Ακούστε χωρίς να λύσετε αμέσως το πρόβλημα
Το παιδί χρειάζεται χώρο να εκφραστεί με τον δικό του ρυθμό. Μπορεί να ξεκινήσει με μια μικρή λεπτομέρεια, όπως το ότι δεν το περίμενε ο φίλος στο διάλειμμα, και σταδιακά να αποκαλύψει αυτό που το βαραίνει. Οι γονείς καλό είναι να αποφεύγουν να διακόπτουν ή να εξηγούν τις σκέψεις του άλλου παιδιού. Φράσεις όπως «θα βρεις άλλους φίλους» μπορεί να ακούγονται σαν προτροπή να ξεχάσει κάποιον που αγαπά. Αντίθετα, προτιμότερο είναι να πουν «καταλαβαίνω ότι σου λείπει» ή να ρωτήσουν «θέλεις να μου πεις τι σε πείραξε περισσότερο;».
Βοηθήστε το να ξεχωρίσει την αλλαγή από την απόρριψη
Όταν ένας φίλος πλησιάζει νέα παρέα, το παιδί συχνά συμπεραίνει ότι δεν αξίζει πια ή ότι έκανε κάτι λάθος. Οι γονείς δεν πρέπει να ακυρώνουν αυτόν τον φόβο, αλλά να το βοηθούν να δει ότι μια αλλαγή στη φιλία δεν σημαίνει απαραίτητα απόρριψη. Οι φιλίες μετακινούνται καθώς τα παιδιά μεγαλώνουν, δοκιμάζουν νέες δραστηριότητες και γνωρίζουν διαφορετικούς ανθρώπους. Μια λογική εξήγηση, ωστόσο, δεν εξαφανίζει τον πόνο. Μπορείτε να ρωτήσετε τι γνωρίζει και τι υποθέτει, ώστε να ξεχωρίσει τα γεγονότα από τα σενάρια που γεννά η στενοχώρια. Αν θέλει να μιλήσει στον φίλο του, εξασκηθείτε μαζί σε μια απλή φράση, όπως «μου λείπει να κάνουμε παρέα».
Στηρίξτε χωρίς να επιλέξετε φίλους για λογαριασμό του
Είναι δελεαστικό να επέμβετε, τηλεφωνώντας στους γονείς του άλλου παιδιού ή οργανώνοντας συνάντηση. Πριν το κάνετε, σκεφτείτε αν το παιδί σας θέλει αυτή την παρέμβαση. Μπορεί να χρειάζεται χρόνο, μια ευκαιρία να πλησιάσει άλλα παιδιά ή απλώς να γνωρίζει ότι έχει έναν σύμμαχο στο σπίτι. Ενθαρρύνετέ το να δοκιμάσει δραστηριότητες που του αρέσουν, όπου μπορεί να γνωρίσει συνομηλίκους μέσα από κοινά ενδιαφέροντα, χωρίς να του αναθέσετε την αποστολή να αποκτήσει αμέσως καινούριο κολλητό. Η φιλία δεν λειτουργεί με παραγγελία. Αν όμως η απομόνωση επιμένει, παρατηρείτε έντονη αλλαγή στη διάθεση ή μαθαίνετε για συστηματικό αποκλεισμό, καλό είναι να μιλήσετε με το σχολείο.
Η φιλία μπορεί να μην επιστρέψει στην προηγούμενη μορφή της, και αυτό χρειάζεται χώρο για να το επεξεργαστεί το παιδί. Στόχος σας δεν είναι να αποφασίσετε ποιος φταίει ούτε να εξασφαλίσετε ότι κανείς δεν θα το στενοχωρήσει ποτέ. Είναι να του δείξετε ότι μια σχέση που αλλάζει δεν καθορίζει την αξία του και ότι μπορεί να πονά χωρίς να μένει μόνο με αυτό. Κάποιες μέρες θα θέλει να μιλήσει, άλλες θα προτιμήσει να παίξει ή να ασχοληθεί με κάτι άλλο. Αφήστε το να κινηθεί ανάμεσα σε αυτά τα δύο. Με τη δική σας σταθερή παρουσία, θα μπορέσει σιγά σιγά να καταλάβει τι χρειάζεται από τις φιλίες του και να νιώσει ξανά ασφάλεια κοντά σε ανθρώπους που το εκτιμούν.