Τα 150.000 χιλιόμετρα αποτελούν για πολλούς οδηγούς ένα άτυπο ορόσημο στη ζωή ενός αυτοκινήτου, καθώς από αυτό το σημείο και μετά δημιουργούνται ερωτήματα σχετικά με τη φθορά των μηχανικών μερών και το κόστος συντήρησης. Στην πράξη, ωστόσο, ο αριθμός στο οδόμετρο λέει μόνο ένα μέρος της ιστορίας, καθώς ένα όχημα με σωστή συντήρηση μπορεί να συνεχίσει να διανύει απροβλημάτιστα χιλιόμετρα.
Η κατάσταση και η αντοχή της μπαταρίας
Στα υβριδικά αυτοκίνητα το ενδιαφέρον στρέφεται αναπόφευκτα στην μπαταρία υψηλής τάσης, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι μετά από 150.000 χλμ. βρίσκεται απαραίτητα κοντά στο τέλος της ζωής της. Σύμφωνα με έρευνα της γερμανικής λέσχης αυτοκινήτου ADAC και της Aviloo, μια μπαταρία διατηρεί περίπου το 84% της αρχικής της χωρητικότητας στα 150.000 χιλιόμετρα. Μια τέτοια απώλεια δεν συνεπάγεται αυτόματα βλάβη ή άμεση ανάγκη αντικατάστασης, ενώ καθοριστικό ρόλο παίζει η πραγματική της κατάσταση μέσω διαγνωστικού ελέγχου.
Σημαντικό ρόλο στη μακροζωία της μπαταρίας παίζει επίσης το σύστημα ψύξης της, το οποίο σε ορισμένα αυτοφορτιζόμενα υβριδικά αντλεί αέρα από την καμπίνα. Ένα βρώμικο σύστημα ψύξης μπορεί να συσσωρεύσει σκόνη και ρύπους, επηρεάζοντας τον έλεγχο της θερμοκρασίας και τελικά την απόδοση του υβριδικού συστήματος.
Φρένα, κινητήρας και λοιπά εξαρτήματα
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το σύστημα πέδησης, καθώς η ανάκτηση ενέργειας περιορίζει τη φθορά στα τακάκια αλλά αφήνει τους δίσκους περισσότερο εκτεθειμένους στη σκουριά. Παράλληλα, η παρουσία του ηλεκτροκινητήρα δεν εξαλείφει τη φυσιολογική φθορά του θερμικού κινητήρα, ο οποίος μπορεί με τα χρόνια να εμφανίσει αυξημένη κατανάλωση λαδιού ή επικαθίσεις.
Τελικά, αν και τα υβριδικά έφεραν νέες απαιτήσεις συντήρησης, τα 150.000 χλμ. δεν αποτελούν ένα όριο μετά το οποίο αρχίζουν απαραίτητα τα προβλήματα, αρκεί να τηρούνται οι προδιαγραφές του κατασκευαστή.
