Αρχαιολόγοι στην Ελλάδα εντόπισαν την πιθανή τοποθεσία ενός χαμένου επί αιώνες ιερού αφιερωμένου στον Ασκληπιό, αξιοποιώντας περιγραφές που είχαν γραφτεί πριν από σχεδόν 1.800 χρόνια. Ένα θραύσμα κεραμικής με το όνομα του θεού, ένα ιερό πηγάδι και ένα μαρμάρινο άγαλμα ήρθαν στο φως, επιβεβαιώνοντας τα γραφόμενα του αρχαίου περιηγητή Παυσανία. Τα αποτελέσματα της έρευνας παρουσίασε ο καθηγητής Βασίλης Λαμπρινουδάκης του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.
Η αποκάλυψη του αστικού ιερού
Ανασκαφές σε απόσταση περίπου 20 μέτρων από το Μικρό Θέατρο της Επιδαύρου αποκάλυψαν ένα θρησκευτικό συγκρότημα του 4ου αιώνα π.Χ. Τα ευρήματα περιλαμβάνουν υπαίθριο ιερό περίβολο, μνημειακή κρήνη, δεξαμενή νερού και στοά. Τα αρχιτεκτονικά κατάλοιπα και τα λατρευτικά αντικείμενα ενισχύουν την ερμηνεία ότι ο χώρος λειτουργούσε ως οργανωμένος τόπος λατρείας μέσα στην αρχαία πόλη.
Ένα μαρμάρινο άγαλμα από παριανό μάρμαρο, ελαφρώς μεγαλύτερο από το φυσικό μέγεθος, απεικονίζει γυναίκα με μακρύ χιτώνα και ιμάτιο. Οι ερευνητές εκτιμούν ότι ενδέχεται να απεικονίζει την Ηπιόνη, σύζυγο του Ασκληπιού, αν και η ταυτοποίηση παραμένει επιφυλακτική ελλείψει επιγραφής. Παράλληλα, εντοπίστηκαν πήλινα αναθηματικά πλακίδια και θραύσματα ειδωλίων.
Πρώιμες θεραπευτικές παραδόσεις
Ξεχωριστές έρευνες στο ευρύτερο Ιερό του Ασκληπιού αποκάλυψαν τα κατάλοιπα κτιρίου που χρονολογείται γύρω στο 600 π.Χ. Η κατασκευή διέθετε υπόγειο θάλαμο λαξευμένο στον βράχο και λεκάνη, τοποθετώντας τις απαρχές της θρησκευτικής δραστηριότητας στον 7ο αιώνα π.Χ. Η ταυτοποίηση του ιερού συνδέει τα νέα αρχαιολογικά ευρήματα με τις μαρτυρίες της αρχαιότητας, διευρύνοντας τη γνώση για το θρησκευτικό τοπίο της περιοχής.
